اواخر ماه رجب و مشخصا شب بیست و نهم ماه رجب سال روزسفر مولای مظلوم بشریت حضرت اباعبدالله علیه السلام است ،سفری که از ازلیت عالم شروع و تا ابدیت آن ادامه خواهد یافت، سفری به سوی دوست.

او امروز حرکت خود را به سوی مکه آغاز نمود تا سر آغازی باشد بر بیداری بشر خفته و سر در گم،

او امروز سفری را آغاز نمود تا از صدای کاروان او گوش بشریت شنوا و هوش عالمیان از مدهوشی و خواب غفلت بیدار گردد.

به مناسبت سالروز این حرکت ما نیز حرکت نمودیم تا مقدمات ورود به محرم حسین علیه السلام را از هم اکنون آغاز نماییم.تا خدای نکرده از کاروان مولای بی سر جدا نشویم و این صلا وصدا را به گوش عالمیان می رسانیم که:

کاروان رفت ،تو در خواب ، بیابان در پیش

کی روی؟ ره زکه پرسی؟ چون باشی؟

آقا امام حسین(علیه السلام):

بایست تا ما نیز بیاییم و به کاروان پاکت ملحق شویم قدری ملاحظه ما را نیز بکن ما دیر بر خواستیم و خواب غفلت ما را ربوده بود!!

ای کاروان آهسته رو ، کارام جانم می رود

وان دل که با خود داشتم با دل ستانم می رود

او می رود دامن کشان ، من زجر تنهائی چشان

من خود به چشم خویشتن ، دیدم که جانم می رود.

ما اگر از کاوران سال 61 هجری جامانده ایم ، حالمان دگر گون است، زیرا غبارکربلای تو مهر نماز ماست یعنی اینکه ما در راهیم – دعا کن در راه تو باقی بمانیم.

در این راه حسینیه ای بنا نموده ایم تادر آن باز گوکننده حقایق حرکت تو و روضه خوان مصائب جانگدازت باشیم .

[ بازگشت به مقالات | صفحه اصلی بخش مقالات ]